eBialoleka.pl - przewodnik po dzielnicy Białołęka w Warszawie

Niedziela, 20.05.2012, 141 dzień roku, Imieniny Bazylego, Bernardyna, Krystyny

eBialoleka.pl > Życie na Zielonej Białołęce > Po drugiej stronie........... Ostródzkiej

Po drugiej stronie........... Ostródzkiej

Zima powoli, odchodzi w niepamięć! Jest coraz cieplej, choć, niestety, często pada, ale coś za coś. Uroki przedwiośnia. Jeden ranek przywitał nas nawet śniegiem, co od razu zauważył mój Przedszkolak (czy wszystkie dzieci tak wcześnie wstają!?): „chodźmy na sanki! Ale fajnie! Ulepimy bałwanka?” Do śniadania wszystko stopniało i nici z bałwanka. Ale i tak idziemy a spacerek. „To teraz to jest zima, czy wiosna? Trzeba zakładać zimową czapkę? O kałuże! To ja założę kaloszki! Za małe? Dlaczego? Przecież w poprzednią wiosnę były dobre!” W sumie w „mądrych książkach” piszą, że taka ilość pytań u przedszkolaka jest zupełnie normalna. Dobrze, że Maluszkowi jeszcze nie trzeba zbyt wiele tłumaczyć. No właśnie, Maluszek coraz większy - pora się przesiąść do spacerówki – świat będzie bardziej widoczny. Dziś cieplej, więc i spacerek dłuższy.

Idziemy przez Berensona w stronę Ostródzkiej, gdzie niedawno ułożyli chodnik. Idzie się dobrze aż do mostku, gdzie ni stąd, ni zowąd, wyrasta nam w środku chodnika słup! Z każdej strony ciężko go ominąć. Nam się udało, ale gdyby chciała tędy przejechać, mama z bliźniakami, musiałaby jechać po ulicy, co na tym zakręcie nie byłoby dość bezpieczne. Z resztą i tak na mostku chodnik się kończy i zaczyna dopiero za zakrętem, po drugiej stronie ulicy. (Kto to wymyślił???) Decydujemy się przejść przez łąkę zamiast iść dookoła chodnikiem. Ciężko idzie się przez błotko, ale Przedszkolak może sobie „poobcować z naturą”. Ogląda wszystkie roślinki, które po zimie wyszły spod śniegu. Niestety, spod śniegu wyszły nie tylko roślinki. Resztki fajerwerków, butelki i inne rzeczy, które na pewno same nie wyrosły. „O! Ktoś zgubił skarpetkę!”

Wychodzimy koło składu budowlanego. Z pewnością na takim placu budowy, jakim jest cała Zielona Białołęka, nie mogą narzekać na brak klientów. Zwłaszcza, że wokół same domki jednorodzinne lub osiedla złożone z „bliźniaków” i „szeregowców”. W takich domkach ciągle coś się wykańcza, dobudowuje i ulepsza.

Obok malutki kościółek, co prawda, większy, niż na Głebockiej, ale po przeniesieniu szkoły trzeba będzie tam zmieścić komunie, bierzmowania, rekolekcje itp. W niedziele zwykle połowa wiernych stoi za drzwiami, a rozbudowa dopiero w planach. Obok zakład pogrzebowy. Niezbyt optymistycznie, ale za to praktycznie. Można załatwić wszystko na miejscu.

Po drugiej stronie Ostródzkiej, w tempie ekspresowym, powstaje nowa szkoła. Obok nowa droga wyłożona kostką. Ciekawe, czy ma już jakąś nazwę? Pójdziemy prosto, zrobimy kółeczko i tą drogą wrócimy. Wokół pustynia. Jakieś pole, łąka, drzewa. Jeden autobus dwa razy na godzinę i większość przystanków na żądanie. Ciężko się stąd wydostać i ciężko się tu dostać. Może od września, kiedy dzieci zaczną chodzić do szkoły, poprawi się również komunikacja. Na razie z Derbów nie da się tu dojechać niczym, oprócz własnego samochodu. A od przyszłego roku, mają tu chodzić sześciolatki!

Naprzeciwko szkoły miejsce okolicznych wypraw po „żywą wodę” – ujecie wód z popularną „oligocenką”. Podobno taka sama jest w naszych kranach, ale tę można czerpać bez ograniczeń – bez wodomierzy. Przyjeżdżają tu samochody z bagażnikami po brzegi wyładowanymi baniakami na wodę. Obok studni można też natknąć się na samochód którejś agencji ochrony. Może dzięki temu ani studnia, ani słup ogłoszeniowy z aktualnym repertuarem teatralnym, jeszcze nie zostały zdemolowane, jak np. przystanki na Małej Brzozy.

W krzakach ćwierkają wróble, Maluszek patrzy, słucha, ale nie może ich zobaczyć. Wszędzie kręcą się ruchliwe szpaki i szukają odpowiedniego miejsca na gniazda. Niestety, najbardziej lubią cieplutkie kominy, czego z kolei nie lubią ich właściciele. Kiedy w lecie pojawią się owoce w ogródkach, konflikt między szpakami a ludźmi z pewnością się nasili. Możemy tylko mieć nadzieję, że ofiar nie będzie. Zza płotów odzywają się duże i małe brytany. Słychać nawet koguta. Tak, to miejsce nie krzyczy „jestem miastem!” Właściwie, taką drogę, domki i ogródki są w każdym miejscu w Polsce. Można poczuć się tu, jak na wiejskich wakacjach. Zupełnie nie przypomina to życia w „europejskiej stolicy”.

Wokół domków ogródki i działeczki różnej wielkości. Na jednych mieści się tylko huśtawka, na innych z powodzeniem można by zmieścić niewielkie boisko.Za tymi domkami ma powstać Trasa mostu północnego, ale wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że to jeszcze nieprędko! Ciekawe, czy mieszkańcy zostaną, czy uciekną, kiedy będą mieli z jednej strony gimnazjum, z drugiej trasę szybkiego ruchu.

Robimy kółeczko ulicą Warzelniczą, by dojść do nowej drogi obok szkoły i przedszkola. Nagle kończy się asfalt! Mamy drogę gruntową – gruntownie rozjeżdżoną przez ciężarówki, śmieciarki i „szambiarki”. Z każdego domku trzeba wywieźć śmieci. Niestety, ta strona Zielonej Białołęki na razie nie ma też jeszcze kanalizacji. Może wkrótce to się zmieni.

W przedszkolu i szkole roboty dobiegają końca. Posadzono już jakieś drzewa, zamontowano huśtawki i zjeżdżalnie dla maluchów, a przez okna szkoły można nawet dojrzeć zawieszone tablice.

Tymczasem zrobiliśmy kółko i pora na powrotną przeprawę łąką do Berensona. Maluch zaczyna się wiercić i daje znak, że to już pora na obiadek!

Marzena Makowska
marzec 2009r.

O NAS | POLITYKA PRYWATNOŚCI | REKLAMA NA STRONIE | NASI PARTNERZY | KONTAKT